เออ อัพได้สักที งงกับตัวเองวุ้ย แมร่งจะเปลี่ยนธีมใหม่ก็ไม่ได้เปลี่ยน สาเหตุคือ เปลี่ยนไม่เป็น ฮาๆๆๆ บ้าปะละ

      วันนี้เริ่มจาก ไปโรงเรียน เกือบสาย ฉันก็บึ่งแท๊กซึ่ไปโรงเรียนเลยนะ แบบ ไม่ไหวแล้ว ตื่นสายชิบหาย  อายตัวเองอะ แบบเป็นผู้หญิงแล้วนอนกินบ้านกินเมือง เหอะๆๆ ทุเรศสิ้นดี ไปถึง ก็แบบเกิดอาการง่วงนอน ฮาๆๆ ขี้เกียจ ก็เรียนตามปรกติ แล้วแบบ พอหลังเลิกเรียน .. จะไปทวงค่าพยาบาล 3500 บาท จาก ครูที่ห้องพยาบาล พอไปถึง ครูอีกคนนึงก็บอกว่า ครูที่เก็บตังค์ฉันไว้อะ ไม่มาลาหยุด เอ้าไปห่า ก็ครูคนนี้นัดฉันไว้วันศุกร์แล้วไหง มาเบี้ยวฉันวะ  ฉันไม่ได้งก แต่มันเป็นหน้าที่ ที่ครูต้องรักษาสัญญานะ ฉันโคตรเกลียดเลย สรุปคือ ก็ยังไม่ได้ตังค์คืนนั่นเอง เหอะๆๆ

     กุมภาแล้ว รุ้สึกว่า ตัวเองยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะตั้งแต่เดือนมกรา เหอะๆ บ้าไปแล้ว แบบว่า เหมือนเวลาผ่านไปเร็วมาก ที่สำคัญอารมณ์ค้างไม่หายกับ คอนดงบังอะ และ ตอนนี้กำลังวางแผน ว่า ถ้าไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้ แล้วฉันจะ เมคมันนี่ ยังไง ก็คงได้แต่ แปลเอกสารละมั้ง??? หรือเปล่า แต่เงินมันดีนะ ฉันว่า... ก็โออะ ฮาๆๆ แต่แบบแล้วฉันจะ ได้ไปคอนที่เซี่ยงไฮ้ไหมเนี้ย กลัวๆๆ กลัวว่า ไม่ได้ไป .. เพราะฉะนัน้ ตอนนี้เลิกคิดเรื่องนี้ดีก่า กลัวจะปวดหัว

     พรุ่งนี้ดงบังมาไทย อีกแล้ววว หุหุ แต่พรุ่งนี้คิดกับพี่จิ๊บไว้แล้วว่า ไม่ไปอะ อีกอย่างไปก็ไม่ได้เห็นตัวจริงอีกอย่าง อยู่ในช่วงไว้อาลัย และ ปัจจัยอื่นๆอีกหลายอย่าง พูดถึงโฆษณาอะ รอดูในทีวีก็ได้ เซียน้อยยย (ยังค้างไม่หาย) พูดถึงดงบัง แล้วก็เศร้าๆๆ คิดถึงดงบังอีกแระ... พูดตรงๆ ณ ที่นี้เลยว่า ดงบังช่วยเราไว้มากนะ  กำลังใจคือเราสร้างเองอะ ... เพลง..หลายอย่าง ทำให้รุ้จักใช้ชีวิตให้คุ้มค่ามากขึ้นอะ แบบคนอื่นช่างมัน อ่านไม่อ่านไม่สน นี่มันบล็อคเรา เราจะเขียนไรก้ได้อะ เผื่อวันหน้า กลับมาอ่านจะได้รู้ว่า ความรู้สึก ณ ตอนนี้ของเราคืออะไร .. รู้สึกว่า ชีวิต ดงบังแต่ก่อนลำบากก่าเราเยอะอะ เพราะฉะนั้น ฉันจะใช้เวลาตรงให้คุ้มค้าที่ซู้ดดดเลย 

    อีกไม่ถึงเดือน ก็ต้องไปแล้ว เฮ้อออ จะได้กลับมาไทยอีกไหมเนี้ย คงคิดถึงน่าดูเลย คิดแล้วเศร้าจัง.. วันนี้สรุปคือ ชีวิตมีสีสันขึ้นมานีสสนึง 55 เรื่อง ที่ห้อง sound lap ฮาๆๆ แมร่งโคตรฮา คอมแมร่งเป็นไรไม่รู้พอฟังเพลง ยิ่งเสียงมิคกี้โคตรเหมือนคิงคอง** 555 นั่งขำกับไอเฟิน 2 ชม. ว่าแต่ใครเป็นคนใช้คอมเครื่องนั้นก่อนหน้าฉันวะ แม่รงปรับบ้าอะไร เสียงอุบาทส์ชิบ ขนาดเสียง โซนยอชีเด ฉันยัง เป็นผู้ชายร้องเพลง ฮาๆๆๆ 55555  ที่สำคัญเสียงหัวเราะไอเฟิน ฮาแตกโคตร  ช่วยเก็บอารมณ์หน่อยได้แหมะ ไอเฟิน รักแกจริงๆ ...

---- ความฝันของฉันต้องก้าวทีละก้าว อย่างช้าๆๆ... ขอแค่พวกนายอย่าไปไหนเท่านั้นเอง..อยู่นิ่งๆรอฉันได้หรือไม่  รอจนกว่าฉันจะไปถึง พวกนายจะรอไหม ... ถึงฉันจะไม่มีเส้นสายอะไรเลยที่ทำให้เข้าถึงตัวนายได้ ฉันก็จะก้าวทีละก้าวของฉันไปถึงนายอย่างบริสุทธิ์ ขอโทษที่ ฉันยังไปไม่ถึง แต่อีกไม่นอน พวกนายก็คงรอฉันได้เหมือนกันใช่ไหม... ..

   พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก น่าเบื่อวุ้ย... อยากอยู่บ้าน นอน อ่านหนังสือ ไรงี้ ฮิฮิ

เฮ้ออ ง่วงเว้ย ต่อจะปิดแระ ไปดีก่า เหอะๆ ง่วงชิบบ 

ปล. คิดถึงดงบังจัง..